legowiska dla psów

Informacje » Żywienie szczeniąt i młodych psów

W okresie pierwszych dwóch tygodni małe yorki żywią się mlekiem matki. Działa ono początkowo przeczyszczająco, co jest zjawiskiem normalnym. Tak zwana siara, czyli pierwsze mleko, jest szczególnie bogata w sole mineralne i witaminy, a także w przeciwciała zabezpieczające noworodki przed chorobami zakaźnymi. Dlatego nadliczbowe szczenięta powinno się usuwać możliwie wcześnie, aby więcej tej cennej substancji przypadło dla zwierząt przeznaczonych do chowu. Skład mleka zmienia się bowiem już po kilku dniach.

Między 10 a 14 dniem życia małe yorki otwierają oczy, a w trzecim tygodniu zaczynamy podawać im dodatkowy pokarm. Początkowo, podczas spaceru suki, dajemy im ciepłe, słodzone mleko, które już po dwóch dniach zastępujemy kleikiem owsianym. Stopniowo także kleik zastępujemy rozmoczoną w mleku bułką, zupką z kaszki manny, płatków owsianych lub drobnej kaszy, a mleko wywarem z mięsa. Równocześnie dajemy już pieskom nieduże ilości surowego mięsa, początkowo mielonego, a później krajanego w małe kawałeczki.

Przestawienie żywienia szczeniaka z mleka matki na pokarm mieszany powinno trwać 3 tygodnie. Piesek 6-tygod-niowy powinien już być zdolny do odżywiania się wyłącznie pokarmem dawanym przez człowieka. Trzeba jednak pamiętać, że zmiana pokarmu musi się odbywać stopniowo, aby organizm szczenięcia mógł się do niej przystosować i produkować dostateczną ilość soków trawiennych.

Właściwie odżywiana suka karmi szczenięta do 8 tygodni ich życia i należy jej na to pozwolić. Zbyt wczesne pozbawienie szczeniąt mleka matki, choć nie jest ono już jedynym ich pokarmem, prowadzi często do zaburzeń w trawieniu, co oczywiście rzutuje na cały późniejszy ich rozwój.

Ponieważ małe yorki ssą matkę bardzo często, ich sztuczne karmienie musi być dopasowane do naturalnego rytmu trawienia, a więc również dostatecznie częste. W przeciwnym razie nie przystosowany przewód pokarmowy źle znosi przeładowanie, a wypchany brzuch ciąży szczeniakowi i wywołuje w końcu łękowatość grzbietu.

Szczenięta w wieku 6-10 tygodni karmimy zatem pięć razy dziennie, od 10. tygodnia do 4. miesiąca 4 razy dziennie, do 9. miesiąca 3 razy, a powyżej 9 miesięcy już tylko 2 razy dziennie. Ich pokarm, podobnie jak karmiącej suki, powinien być szczególnie bogaty w białko zwierzęce, sole mineralne i witaminy. Źródłem białka jest mięso, twaróg i mleko. Zapotrzebowanie na wapń pokrywają początkowo opisane już powyżej preparaty wapniowe, podawane z witaminą Dv Inne witaminy pies otrzymuje w jarzynach, z których najlepsza jest tarta surowa marchew.

Z chwilą wykształcenia się u szczenięcia mlecznego uzębienia dajemy mu kości cielęce, które nie tylko są dla niego źródłem fosforanu wapnia, ale także pozwalają mu wzmocnić muskulaturę szczęk.

Dzienny jadłospis 3-miesięcznego yorka powinien w przybliżeniu wyglądać następująco:

  • rano suche pieczywo lub bułka rozmoczona w mleku albo płatki owsiane, na noc zalane mlekiem lub wywarem z mięsa, łyżeczka fosforanu wapnia, trzy krople witaminy D3 (roztwór wodny - „solutio aquosa" firmy Polfa);
  • w południe siekane lub drobno krojone mięso (surowe lub lekko obgotowane), do tego tarta surowa marchew, wszystko zmieszane z dobrze ugotowaną kaszą lub rozmoczonym pieczywem;
  • po południu płatki owsiane rozmoczone w mleku lub wywarze z jarzyn i nieco drożdży;
  • wieczorem surowe mięso, jajko lub twaróg, wymieszane z rozdrobnionym suchym pieczywem razowym nawilżonym wywarem z mięsa, poza tym kości cielęce i 1 drażetka witaminy B compositum przed jedzeniem.

Co najmniej 1/3 pokarmu musi stanowić mięso; resztę zapotrzebowania na białko pokrywa twaróg, mleko i jajka. Porcje zwiększamy w miarę podrastania psa, przy czym mięso może być grubiej krajane.

Od 9. miesiąca życia młody york otrzymuje już taki sam pokarm, jak dorosły, ale jeszcze w zwiększonej ilości, ponieważ nadal rośnie. Do 20. miesiąca życia podajemy wapń i witaminy.
Pamiętajmy: zasadniczy okres rozwoju psa trwa rok. W tym krótkim okresie buduje się cały organizm. Straty wynikłe z krótkiego nawet okresu niewłaściwego żywienia nie dadzą się później odrobić.

Istotnym wskaźnikiem właściwego rozwoju małych yorków jest przyrost ich masy, dobry hodowca waży więc raz w tygodniu szczenięta i wyrównuje niedobory masy ciała słabszych sztuk podkładając je do bardziej wydajnych sutków, a później staranniej karmiąc. Stałe wielkości przyrostów trudno podać. U średnich psów przyjmujemy orientacyjnie, że przyrost dzienny (bez dwóch pierwszych dni) przez pierwsze 2 tygodnie wynosi średnio 75 g, przez następne cztery 150-175 g, a w dalszych 4 tygodniach 200-250 g.


Galeria zdjęć